Όταν η τέχνη αποσπάται από τον διακοσμητικό και καθαρά αισθητικό της ρόλο, όταν αποκτά μια διάσταση πνευματική κι ο καλλιτέχνης επενδύει την ίδια του την ψυχή, τότε ακόμη και η απλή περιγραφή της μοιάζει λαβυρινθώδης και πολύπλοκη. Ακόμη περισσότερο, η ανάλυση και η ερμηνεία της. Το απλό εγχείρημα φαντάζει τότε δύσκολο να μπει σε όρια και να κατηγοριοποιηθεί, με στόχο βέβαια την κατανόηση. Γιατί η κατανόηση δεν αφορά μόνο στο σχήμα, το σχέδιο και το χρώμα, αλλά σε κάτι παραπάνω από αυτά. Σε κάτι που ανάγεται στη σφαίρα του πνεύματος και της ιδεολογικής σύλληψης.
"Η Σύνη, φυσικά, δεν κάνει αναπαραστατική ή περιγραφική ζωγραφική, αλλά επινοεί συνεχώς τον κόσμο της κατά τη διαδικασία της δημιουργίας.." Θανάσης Τζούλης. 
