Eν είδη εισαγωγής, επιτρέψτε μου να πω δυο λόγια για τη διαδικασία παρουσίασης και όχι κριτικής μιας έκθεσης τέχνης. Κατ’ αρχήν, ο καλλιτέχνης γεννάει, τρόπον τινά, πίνακες, γλυπτά, έργα που δεν είναι άλλο, ή που οφείλουν να μην είναι κάτι άλλο, παρά η αισθητική έκφραση της σκέψης και των συναισθημάτων του. Ο παρουσιαστής, οφείλει να μαντέψει, να εξάγει και να αποκαλύψει, όχι τόσο την τεχνική ή την αισθητική πλευρά του έργου, αυτά συχνά είναι πρόδηλα, όσο την πνευματική διαδρομή του καλλιτέχνη, ώστε να γίνει το έργο κατανοητό. Και οι δύο διαδικασίες είναι επίπονες και πολύπλοκες, αν, και μόνον αν, ο καλλιτέχνης, έχει όντως ακολουθήσει πνευματική πορεία. Τότε όμως, είναι που το έργο του έχει κάτι να μας πει, πέρα από την οπτική απόλαυση.





Στην πρόσφατη δουλειά της η Σύνη Αναστασιάδη απεικονίζει ονειρικά τοπία αρχέγονης φόρμας. Στα τοπία αυτά συμπαντικής διαδρομής αλλά και μελλοντικής κοσμογονίας, πρόθεση της ζωγράφου είναι η ανίχνευση στο άγνωστο "εκ βαθέων". Το έργο της ανάλαφρο με καθαρά ποιητική χροιά στο χρώμα και το σχήμα,έχει το όραμα μιας ιδανικότητας του αόριστου στο απέραντο τοπίο της υπαρξιακής έρευνας και ερμηνείας για το άγνωστο. Στα τωρινά έργα της περισσότερο με την ύλη, με επισυνάψεις πλανητικής περιπλάνησης "Σύμπαν" και "Σκηνή".
Syni Anastasiadis, dieser name steht fur eine griechische Kunstlerin die quer durch Europa hohes Ansehen geniebt und deren Werke kurzlich auch in Luxemberg su sehen waren.